หอทะเบียนตระกูล

ตระกูลสุวรรณไตรย์

เว็บไซต์นี้รวบรวมบันทึกเครือญาติของตระกูลสุวรรณไตรย์และครอบครัวที่แต่งงานเกี่ยวดองกัน ไว้ในที่เดียว เพื่อให้ลูกหลานรุ่นต่อไปได้ศึกษาว่าตนเองสืบเชื้อสายมาจากใคร เชื่อมโยงกับญาติสายไหนบ้าง

2,914สมาชิกในทะเบียน

790ครอบครัว/คู่สมรส

179นามสกุลที่เกี่ยวดอง

9+สายต้นตระกูล

สำรวจต้นตระกูล ค้นหาบรรพบุรุษ

จากคลังบทความ

รอยเท้าปริศนาแห่งดานตึง: อภินิหารปู่ทะดาผู้ปกปักษ์หมู่บ้าน

เรื่องเล่าขานเกี่ยวกับปู่ทะดาแปลงร่างเป็นเสือโคร่งมาเหยียบย่ำพื้นปูน จึงกลายเป็นตำนานมหัศจรรย์ที่ถูกเล่าขานต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น จากปากต่อปาก จนถึงปัจจุบัน เป็นสัญลักษณ์แห่งความเชื่อ ความเคารพ และความศรัทธาอันแนบแน่นระหว่างผู้คนกับธรรมชาติในผืนป่าอันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ตราบจนกาลนาน

จากคลังบทความ

ถึงคราวเป็น "อำเภอร้าง"

จากการได้อ่านหนังสือประวัติผู้ไทยหลายเล่ม ก็เลยทราบว่า ชนเผ่าผู้ไทย เป็นชนเผ่าที่ถูกสาปไม่ให้มีความเจริญรุ่งเรืองทันชนเผ่าอื่น เรื่องมีอยู่ว่า ตอนที่ผู้ไทยอพยพจากเมืองแถงมาอยู่กับเจ้าอนุรุธราชเจ้านครเวียงจันทน์ มีท้าวก่า (คงมีผิวสีคล้ำจึงเรียกว่า ก่า) เป็นหัวหน้า เจ้าอนุรุธฯ จึงให้ไปอยู่เมืองวัง

จากคลังบทความ

องค์การบริหารส่วนตำบลคำชะอี

ตอนแรกนั้นเป็นสภาตำบลคำชะอีตามกฎหมายว่าสภาตำบล เริ่มมีสมัยนายตรอง อุปัญญ์เป็นกำนัน ยังไม่มีที่ทำการสภาตำบล ต้องอาศัยศาลาการเปรียญวัดโพธิ์ศรีแก้วเป็นที่ประชุม มาเป็นรูปเป็นร่างที่ชัดเจนสมัย นายแถม แสนโสม เป็นกำนันโดยกำนันนั้นเป็นประธานสภาโดยตำแหน่ง สร้างที่ทำการสภาฯ ตรงบริเวณที่เป็นอนามัยทุกวันนี้

จากคลังบทความ

ตลาดสดบ้านคำชะอี

ก่อนมาเป็นตลาดสดดังที่เห็นในปัจจุบันนี้นั้น สมัยที่กิ่งอำเภอคำชะอียังอยู่ที่บ้านคำชะอีตรงนี้จะเป็นที่ตั้งที่ทำการกิ่ง (เรียกกันประสาชาวบ้านว่า "ศาล" และขออนุญาตเรียกตามนี้ ถึงแม้ไม่ใช่ศาลก็ตาม)

จากคลังบทความ

การประปาบ้านคำชะอี

การประปาบ้านคำชะอีเริ่มมีในสมัยนายสมนึก เคนโพธิ์ เป็นพัฒนาการตำบลคำชะอี ผู้ที่ดึงงบประมาณมาให้คือ นายแสวง ธวัชวะชุม ส.ส. นครพนมในสมัยนั้น โดยใช้น้ำจากห้วยน้อยมาผลิตน้ำประปา มีการสร้างถังพักตรงกลางหมู่บ้าน (ตรงข้ามบ้านของคุณเกียรติศักดิ์ ศรีหาจักร)

จากคลังบทความ

โรงไฟฟ้าบ้านคำชะอี

ก่อน พ.ศ. 2511 ย้อนลงไปสู่อดีต บ้านคำชะอียังไม่มีไฟฟ้าใช้ ตกกลางคืนก็อาศัยแสง "กะบอง" ภาษากลางว่า "ได้" หรือตะเกียง อย่างที่สุดคือตะเกียงเจ้าพายุ แต่มีน้อยหลังคาเรือนที่มีตะเกียงเจ้าพายุ จะมีแต่ร้านค้าและผู้มีอันจะกิน เช่น ครู เป็นต้น ส่วนไฟฟ้าเห็นเฉพาะในโอกาสที่รถขายยามาฉายหนัง ซึ่งมีเข้ามาปีละหน